La segunda entrada

Mijają może 2 tygodnie i przychodzi email z pierwsza propozycją wyjazdu, na 14września do Houston. Z przerażeniem stwierdzam, że to za niecały miesiąc i proszę o nowy termin (poza tym w Polsce jest jeszcze ładnie, mam wokół Rodzinę i znajomych i wcale nie chce wyjeżdżać). (No i oczywiście cudowną pracę w Cudzie nad Wisłą, jakbym mogła nie wspomnieć! ). 

Zgadzają się na nowy termin- na 14 października do Miami, przysyłają jakieś dokumenty do podpisania i 30 medycznych badań do zrobienia cuando antes (że jak najszybciej). Jest nawet list zatrudniający ze złotą pieczęcią. Myślę sobie 'no nie, złota pieczęć to już poważna sprawa’.

Trzeba zrobić wizę C1/D. W tym celu opłaca się w banku pocztowym rozmowę w ambasadzie, która okażę się jedną z droższych 5 minut w moim życiu, w wysokości 110pln/ min.

Wszystko tak się układa, że dziś jest wtorek 9tego października i mam już dowód na to, że jestem raczej zdrowa (nawet nie wiedziałam, że tyle rzeczy mogłoby być nie tak w jednym ludzkim ciele), mam wizę w kategorii ‘seaman’ i bilet do Miami na 14.10.2012. Pozostaje się pakować, czytam więc co potrzeba. Kabiny są 2osobowe z łazienką, są w nich proste meble, telefon, tv i suszarka, wszystko inne trzeba wziąć. W liście od Astrala widnieje nawet instrukcja ‘proszę zabrać białe majtki’. Roger that! Do tego ciepłą bluzę, bo przecież temperatura 'może spaść nawet do +12'C'! Brzmi groźnie, szczególnie dla Polaka, w zimie.

 Trochę się stresuję i chętnie zakopałabym się w mojej warszawskiej śródmiejskiej gawrze. Na zewnątrz wieje i czeka zło a w domu jedyne co czeka to czekolada. Na razie jest 1:0 dla czekolady, zobaczymy jak do niedzieli.

5

Agataj

PS. Jeśli ktoś chciałby się dowiedzieć ile w sumie kosztuje taki wyjazd lub ma inne pytania, sea mi invitado.

Numero uno

Jakoś mi się życie tak układa, że zawsze układa się samo. Od urodzenia nakłada na głowę przysłowiowy czepek i mówi ‘a teraz nie spodziewasz się Agato ale będzie tak i tak’. I leci. Zaczęło się 3 lata temu, od parodniowych wakacji w Barcelonie 3, a przerodziło w mieszkanie w tym mieście i studiowanie przez ponad 1,5roku. Potem była zabawna anty-narkotykowa historia o tym, jak weszłam w posiadanie biletu do Australii, a wysiadłam ‘po drodze’ w Kuala Lumpur i spędziłam 8 miesięcy w Singapurze. Łatwo zauważyć- unikam mrozu. Ostatnią srogą zimę spędziłam na Dominikanie (chyba była sroga, śmieje się, że śniegu nie widziałam od 3lat, a i to tylko dlatego, że wtedy w styczniu raz zapadało w Barcelonie).

W wielu z tych miejsc byłyśmy z Ulą, jak to wymyśliła, ‘byłą dziewczyną byłego kolegi mojego byłego chłopaka’. To brzmi! O naszych podróżach karaibskich pisałyśmy o tu htttp://www.piratyzkaraib.blogspot.com  Zapraszam!

W czasie, w którym napiszę tę notatkę, następny zimowy exodus przybliży się z ‘za 4dni i 10 godzin’ do ‘4dni i 9 i pół godziny’. Jak oka mgnienie. W niedziele rano wyjeżdżam do pracy na statku pasażerskim. Pewnie pare osób zastanawia się jak się znajduje taką pracę. Kiedyś googlowałam ‘cruise ship job opportunities’, bezskutecznie. I tu los znów spłatał figla, bo jak inaczej można nazwać dzień, kiedy jak zazwyczaj na Jamajce (po Dominikanie zrobiłyśmy sobie 2tygodniowe wakacje na Curacao i miesięczny wypad na Jamajkę) jedziemy sobie z Ulą po wschodnim wybrzeżu grupową public taxi i widzimy napis ‘Polish Princess Guest House’. Postanawiamy odwiedzić. Na miejscu okazuje się, że założyła go urocza Pani Basia, która mieszka tam odkąd skończyła pracować na.. statkach pasażerskich.

(http://www.polishprincessguesthouse.com ).

Pani Basia mówi że aplikowała przez firmę Astral z Pucka i żebyśmy po przyjeździe koniecznie się tam odezwały. Żeby niepotrzebnie przedłużyć krótką opowieść pewnego wakacyjnego dnia tam dzwonię i umawiamy się na interview. Na rozmowie okazuję się, że Uli nie wezmą bo ma ‘tatuaż w widocznym miejscu’- na przedramieniu. Coś co można zakryć pod koszulą nie jest widocznym miejscem, prawda? Ale niech im będzie. W zamian Pani Hania z Astralu proponuje Uli ‘niemieckie rejsy rzeczne, po Renie’. Nic tylko brać. Oferta! 

Mnie jakoś przepychają na stanowisko Assistant F&B Manager- Bars. Cieszę się z otrzymania jakichś papierów i że udało mi się dobrze zaprezentować (później wyjdzie na jaw, że manager, który przyleciał ze Stanów na interview, 2 dni wcześniej dowiedział się, że ma raka. Może było mu obojętne i dlatego tyle osób zakwalifikował? Niee, na pewno nie: ).

Zobaczymy co dalej!

Agataj